Pomaganie innym

Czy szczęście indywidualnej rodziny i osobiste chęci są najlepszą drogą do spełnienia? Czy ma możliwość praca dla społeczności jest tym, do czego jesteśmy stworzeni. Wybór trzeba do Ciebie, rozjaśnienie tematu do mnie. Czy musimy pomagać innym? Są dwie alternatywy życia. Jedna, to życie dla siebie i indywidualnych najbliższych a druga to praca dla innych. 1-wszy wzorzec buduje narastające ego a drugi wzorzec - ego rozpuszcza. Pomoc innym jest niezmiernie potrzebna dla nas wszystkich, gdyż każdy z nas musi narodzić się na nowo, jako autentyczny człowiek, przebudzony ze snu świadomości. Pęka wówczas pierścień ego, opuszczana jest skorupa lęku i wychodzi się na świat wolności i olśnienia. Ci rozpoczynają się łączyć w grupy o tych samych wartościach i wspólnym celu. Ten piękny gest łączenia jest drogą wzniosłego celu, jakim jest odnalezienie nas samych. Pomaganie innym jest tak naprawdę radą dla siebie samego. Wszystko, co czynimy wysyłane jest w kosmos i wraca do nadawcy. Jeżeli nic nie wysyłamy, to co ma do nas wrócić? To proste logiczne stwierdzenie, daje nam obraz rzeczywistości świata w którym żyjemy. Kobiety i mężczyźni samolubni nie dzielą się z nikim swoimi zasobami. Nie dzielą się wiedzą, którą posiadają ani dobrymi informacjami na temat przywracania zdrowia czy własnymi doświadczeniami. Wszystko mają dla siebie. Spójrzmy, co czyni Bóg. On jedynie daje. Nie bierze nic, bo wszystko ma! Człowiek, który chce iść drogą do Boga nie może posiadać „ego\", które żyje dla siebie we osobistej skorupie lęku. Gdy skorupa ego pęka, dopiero można wejść na właściwą drogę poznania rzeczywistości zewnętrznej. Wychodzi się jak kurczątko z jajka, by poznawać świat zewnętrzny i innych osób. W ten metodę wytwarza się gromada istot sobie podobnych. Wszyscy ludzie żyjący tylko dla siebie, są nieustająco w tej samej skorupce jajka. Nie widzą innego świata, poza własnym wyobrażeniem i uwięzieniem. Nie widzą również swoich braci, którzy czekają na uwolnienie. Nie wiedzą co czynią. Strach buduje skorupę ego i zacieśnia człowieka swoimi łańcuchami niewoli. Wyłącznie prawdziwa miłość ma możliwość rozpuścić lęk i połączyć się w jedność. Tak jak zmielone ziarna na mąkę, tworzą wspólny chleb, tak my ludzie mamy być przemieleni, ugniecieni oraz dodatkowo upieczeni by dosięgnąć trwałego zjednoczenia. Praca dla innych rozpuszcza ego, która analogicznie jak otręby z przemielenia, wydziela białą mąkę ze środka ziarna. Opakowanie, to skorupa „ego\", która powinna służyć całości a nie oddzielać wszystko przez produkowane formy. Forma ciała i tak kiedyś rozpadnie się i zostanie w kuli ziemskiej z której powstała. Nie posiada potrzeby żeby się zaskorupiać we własnym egoizmie i lęku. Wyjdźmy na zewnątrz i poznajmy świat , a ponadto naszych braci. Podzielmy się z nimi wiedzą i miłością. Dajmy im to, co dla nas najlepsze ażeby powstał nowy atrakcyjny świat autentycznych ludzi. Bądźmy podobni Aniołom, które w każdej chwili są gotowe pomagać istotom ludzkim. Białe Bractwo świata niechaj rozprzestrzenia się na tej pięknej planecie Ziemia. Niech nasz i ich wspólny połączy się cel. Ścieżka do Boga prowadzi przez świat Aniołów. Droga do piekła zamyka w skorupie lęku i własnego egoizmu. Prawie każdy ma prawo i wolną wolę wybrać swoją drogę, która jemu odpowiada. „Niemniej jednak prawie każdy twój wybór ma swój rezultat ostateczny\" - tak mówi Zig Ziglar. Mając tę świadomość nie nieprosto wyszukać właściwą drogę. Przebudzenie to wyjście ze skorupy ego i podążanie ku zmartwychwstaniu umysłu. Wiedza kosmicznej świadomości jest dalszym przewodnikiem. Nauczycielami są zastępy Aniołów. Posłuszeństwo i tolerancja jest wskaźnikiem edukacji ucznia kosmicznej świadomości.