Motywacja wewnętrzna

Motywacja wewnętrzna (ang. intrinsic motivation) to motywacja powodująca zachowanie, którego zadaniem nie jest osiągnięcie zewnętrznych nagród, dana aktywność jest zadaniem samym w sobie. Przykłady czynności motywowanych wewnętrznie: jedzenie pączków, pływanie żaglówką, słuchanie muzyki, (również praca jeżeli wiąże się z głębokim zainteresowaniem), granie na komputerze.Czynności motywowane wewnętrznie prowadzą do specyficznego stanu umysłu, nazywanego poczuciem przepływu (ang. flow), które polega na utracie samoświadomości i poczucia upływu czasu , a dodatkowo na koncentracji na samej czynności wykonywania zadania, z odsunięciem na drugi zamysł jego rezultatu. Stan taki jest przyjemny i ma możliwość być wzbudzany także przez narkotyki i inne używki, ćwiczenia fizyczne itd. Badania prezentują natomiast, że czynności dostarczają więcej przeżyć stylu flow niż używki. Takie doświadczenie podobne jest w indywidualnej jakości do doświadczenia mistycznego, opisywanego poprzez Maslowa. Ustalono także, że gdy czynność motywowana jest wewnętrznie a jednocześnie jest silnie nagradzana, to motywacja zmienia się na zewnętrzną i dana osoba traci przyjemność czerpaną z tej aktywności, dosłownie o ile ją poprzednio bardzo lubiła. Poprzez silne nagradzanie, grożenie karą (np. przy nauce), stosowanie przymusu, presję zewnętrzną, nacisk oceniania, można spowodować, że dana osoba zaczyna spostrzegać indywidualne działanie jako motywowane wyłącznie zewnętrznie, co prowadzi do utraty radości czerpanej z tego działania